Eerste week!! - Reisverslag uit Semarang, Indonesië van Manouk Schijndel - WaarBenJij.nu Eerste week!! - Reisverslag uit Semarang, Indonesië van Manouk Schijndel - WaarBenJij.nu

Eerste week!!

Door: Manouk van Schijndel

Blijf op de hoogte en volg Manouk

08 April 2015 | Indonesië, Semarang

Selamat siang!

Mijn eerste weekje zit er op, dus dacht ik, het is tijd voor een reisverslag!
De reis begon vorige week maandag op Schiphol. Na een reis van 17 uur inclusief hele lange tussenstop in Dubai, kwamen we aan in Jakarta. Eerste indruk: heeeeet! Als een warme deken die om je heen geslagen wordt, die je niet meer af kunt doen. Diana, de zus van Jenny (vriendinnetje van de opleiding uit Nederland) kwam ons ophalen, dat was heel fijn, want we werden meteen ‘aangevallen’ door ‘taximannetjes’ die ons allemaal een taxi wilde aansmeren. We zijn met de auto van Diana naar ons hotel in Jakarta gereden. Over 15 km hebben we ongeveer twee en een half uur gedaan, wat een drukte! De wegen hier zijn overvol met auto’s, scootertjes en bussen. En er zijn natuurlijk geen verkeersregels, of niemand houdt zich er aan in ieder geval. Jakarta is geen fijne stad, het is er erg druk en er hangt een dikke laag smog.
Met de trein zijn we vanuit Jakarta naar Semarang gereisd. Het was een treinrit van ongeveer 6 uur en halverwege de treinreis moesten we alle drie toch echt een keer plassen. Toen we het toilet zagen was dat wel even schrikken zeg! De trein ging van links naar rechts op en neer en dan moet je al hurkend boven de plee maar eens raak zien te plassen in dat gat!
Het uitzicht vanuit de trein was mooi, maar ook wel indrukwekkend. We reden door de sloppenwijken van Jakarta. De verschillen tussen rijk en arm zijn hier in Indonesië erg groot.
Midden in de sloppenwijken stonden grote, glimmende moskees. Verder zagen we veel rijstvelden en kleine dorpjes. Op de rijstvelden werken de mensen echt zoals ik het me voorstelde, met van die puntige hoedjes, pal in de zon.

Rond 4 uur in de middag kwamen we aan in Semarang. Semarang is een mooie stad in vergelijking met Jakarta. In Semarang hebben we de andere drie studenten van de opleiding opgezocht, zij verblijven in het zelfde appartementencomplex als wij. We waren behoorlijk moe na de treinreis, dus we zijn, na een maaltijd bij de KFC (wat langs ons appartement zit, inclusief MCDonalds en Pizza Hut), lekker naar ons appartementje gegaan, eindelijk een eigen plekkie! Helaas gaat het slapen bij mij nog niet goed. Ik heb erg veel last van mijn jetlag; ik ben overdag heel moe en ’s avonds kan ik heel de nacht niet slapen. Hopelijk gaat dit snel over, toch wel een beetje last van heimwee hihi.

De volgende dag heeft Yogi ons mee op sleeptouw genomen. Hij heeft ons laten zien hoe het openbaar vervoer hier werkt en hoe we bij het ziekenhuis konden komen. Yogi is een Indonesische student die we via via kennen. Hij heeft voor ons het appartement geregeld en woont zelf ook in Semarang. Hierna liet Yogi ons een lekker restaurant zien waar we heerlijk hebben gegeten met z’n zevenen. Yogi weet veel te vertellen over de Indonesische cultuur en taal en dat is erg interessant. Hij kan goed Engels en wil alles voor ons regelen en laten zien. Dat is superfijn!
Daarna zijn we nog even gaan zwemmen. We hebben echt een heerlijk zwembad op het dak van ons hotel (30 verdiepingen hoog!). Vanuit het zwembad kijk heb je een fantastisch uitzicht over de stad. Op de gebedstijden hoor je een stuk of 6 moskees door elkaar ‘zingen.’ Zingen is een groot woord, want het klinkt helemaal nergens naar! Hard en vals! Dit horen we by the way ook elke ochtend om kwart voor 5, fijn hè! ;)
Die avond hebben we voor het eerst aan een van de vele straattentjes gegeten, met onze handen (!). Kip met rijst, uiteraard!

Maandag was onze eerste stagedag. Om half 7 vertrokken we naar Rumah Sakit Pantiwilasa Citarum (ons ziekenhuis). Hier werden we heel hartelijk ontvangen door mas Bayu en mas Aris. Ze vertelde ons alles over onze diensten en we hebben afspraken gemaakt over de stage. We gaan van maandag tot en met donderdag van 7 tot 2 diensten draaien. In het weekend zijn we lekker vrij. We hebben een rondleiding gekregen door het ziekenhuis. Het ziekenhuis is redelijk groot en modern. Er zijn in totaal 8 afdelingen. Alles gaat hier ‘low-speed.’ De verpleegkundigen sloffen hier rustig over de gangen, in tegenstelling tot Nederland, waar iedereen altijd aan het rennen is.
De eerste drie weken hebben we oriëntatie weken, we mogen dan twee dagen op elke afdeling meekijken, om te kijken welke afdeling we het leukst vinden.
Vervolgens mogen we twee afdelingen kiezen, waar we dan vervolgens nog ieder 4 weken stage gaan lopen. Na een rondleiding in het ziekenhuis begonnen we onze eerste oriëntatiedag. Onze eerste afdeling is de OK. Wij helemaal blij natuurlijk, want in Nederland gaat dat allemaal niet zo makkelijk, een dagje meelopen op de OK.. Die blijdschap was er snel vanaf, toen we er achter kwamen dat er die dag geen operaties gepland waren. We hebben een beetje rond gekeken op de operatiekamers en in gebrekkig Engels nog wat gekletst met de verpleegkundigen van de OK. Die vonden ons overigens interessanter dan hun werk, want ze wilde natuurlijk weer allemaal met ons op de foto, haha!

De tweede dag begon goed, gelijk 4 operaties mogen bijwonen! Een appendectomie, twee keer een tonsillectomie en een sterilisatie van een vrouw. Dat was super interessant! ’s Middags waren we al op tijd klaar en hebben we wat rondgesjouwd rondom het hotel. Vanuit ons balkon hadden we een steegje gespot waar we graag een kijkje wilde nemen. Het bleek een soort marktje te zijn, ze verkochten er van alles! Allerlei soorten banaan, kippen, gedroogde visjes, en allerlei soorten groenten en fruit die wij niet kennen. We hebben lekker van de cultuur gesnoven, maar niet te diep want het stonk nogal!

Vandaag hebben we meegekeken op de verloskamers, wauuuuw wat was dit interessant!!
We hebben 2 bevallingen gezien, dit was voor ons alle 3 de eerste keer!!! Respect voor deze vrouwen, want wat gaat het hier anders dan op tv. De vrouwen gaven geen kick, krijs of gil tijdens het persen en openknippen, echt geweldig om te zien! Het moment dat het baby’tje naar de ouders werd gebracht was onbeschrijfelijk mooi.
Morgen mogen we weer op de verloskamers, ben erg benieuwd wat we gaan aantreffen.

Aankomende vrijdag gaan we om 06:00 richting Jepara met z’n 6en. Via deze haven gaan we met een ferry naar het eiland ‘Karimunjawa’. We verblijven van vrijdag t/m maandag op dit eiland in een homestay. Het eiland heeft hagelwitte stranden, dus we zijn erg benieuwd. We gaan onder andere snorkelen, hiken en met haaien zwemmen. We hebben er onwijs veel zin in. I will let you know.

Verder hebben we nog een hele lijst met leuke dingen die we nog graag willen gaan doen en zien, genoeg te doen dus. Wel zijn we net een attractie, want iedereen wil met ons op de foto!
Ook vindt iedereen in het ziekenhuis mijn naam erg grappig; in Indonesië betekent mijn naam namelijk ‘bird’.

Bedankt voor het lezen en een dikke kus vanuit Semarang!
Sampai Jumpa!

  • 08 April 2015 - 16:35

    Lian :

    Wat heb je in die paar dagen al veel meegemaakt super!!!! We blijven je volgen kijk al uit naar je volgende verslag. Succes nog en geniet ervan! !

  • 08 April 2015 - 16:51

    Marja:

    Mooi verslag nu nog de foto's

  • 08 April 2015 - 19:59

    Willia:

    Hoi Manouk,

    Mooi geschreven, en leuk om te lezen.
    Dit gaat vast een heel mooi en leerzaam avontuur worden voor jou.
    Zo,n reis maak je waarschijnlijk nooit meer mee, geniet er van

  • 09 April 2015 - 10:48

    Opa Gemert:

    Dag Manouk.

    Mooi verslag gemaakt,prima hier en daar een kleine kantekening,m.n. Jakarta ik dacht dat dit
    Djakarta moet zijn ? Heb ik ongelijk dan mijn excusus hiervoor.
    Verder wenst Opa en Oma je heel veel succes toe,en kijken nu al uit naar je volgende verslag
    Veel liefs. Groetjes Opa en Oma


  • 09 April 2015 - 16:52

    Jeanette:

    Hey Manouk,

    Wat leuk om te lezen, ik snap wel dat iedereen met jullie op de foto wil, 3 mooie blonde dames.
    Heel veel succes daar in het ziekenhuis wat erg leerzaam voor jullie is.
    Maar geniet vooral ook van het mooie Java en PAS OP de haaien.

    Groetjes van Twan en Jeanette

  • 09 April 2015 - 19:17

    Kim Van Dongen:

    Hee Manouk!

    wat een mooi verslag! En fijn om te lezen dat je het zo goed hebt.
    klinkt nu al erg interessant wat je hebt meegemaakt en je avontuur is nog maar net begonnen!

    Geniet ervan en veel plezier bij de haaitjes haha.

    Liefs kim

Reageer op dit reisverslag

Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley

Manouk

Actief sinds 08 April 2015
Verslag gelezen: 295
Totaal aantal bezoekers 4169

Voorgaande reizen:

31 Maart 2015 - 29 Juni 2015

Mijn eerste reis

Landen bezocht: